ISSN 2149-2263 | E-ISSN 2149-2271 Home      
 
Volume : 21 Issue : 1
Current Issue Archive Popular Article Ahead of Print

   
Quick Search





 
The effects of baseline heart rate recovery normality and exercise training protocol on heart rate recovery in patients with heart failure [Anatol J Cardiol]
Anatol J Cardiol. 2015; 15(9): 727-734 | DOI: 10.5152/akd.2014.5710  

The effects of baseline heart rate recovery normality and exercise training protocol on heart rate recovery in patients with heart failure

Yalın Tolga Yaylalı1, Gülin Fındıkoğlu2, Mustafa Yurtdaş3, Sibel Konukçu4, Hande Şenol5
1Department of Cardiology, Faculty of Medicine, Pamukkale University; Denizli-Turkey
2Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Faculty of Medicine, Pamukkale University; Denizli-Turkey
3Department of Cardiology, Van Region Training and Research Hospital; Van-Turkey
4Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Islahiye State Hospital; Gaziantep-Turkey
5Department of Biostatistics, Faculty of Medicine, Pamukkale University; Denizli-Turkey

Objective: It is unclear which exercise training protocol yields superior heart rate recovery (HRR) improvement in heart failure (HF) patients. Whether baseline HRR normality plays a role in the improvement is unknown. We hypothesized that an exercise training protocol and baseline HRR normality would be factors in altering HRR in HF patients. Methods: In this prospective, randomized, controlled and 3 group parallel study, 41 stable HF patients were randomly assigned to 3-times-weekly training sessions for 12 weeks, consisting of i) 30 minutes of interval training (IT) (n=17, 63.7±8.8 years old) versus ii) 30 minutes of continuous training (CT) (n=13, 59.6±6.8 years old) versus iii) no training (CON) (n=11, 60.6±9.9 years old). Each patient had cardiopulmonary exercise testing before and after the training program. Maximum heart rates attained during the test and heart rates at 1 and 2 min (HRR1 and HRR2) during the recovery phase were recorded. Paired samples t-test or Wilcoxon signed-rank test was used for comparisons before and after training. One-way ANOVA or Kruskal-Wallis variance analysis was used for comparisons among groups. Results: HRR1 was unchanged after training. HRR2 improved in the IT group after training, and post-training HRR2 values were significantly faster in the IT group than in controls. Both HRR1 and HRR2 was significantly faster, irrespective of exercise protocol in patients with abnormal baseline values after training. Conclusion: HRR1 did not improve after training. HRR2 improved only in the IT group. Both HRRs in patients with abnormal baseline values improved after both exercise protocols. IT might be superior to CT in improving HRR2. Baseline HRR might play a role in its response to exercise.

Keywords: cardiac rehabilitation, autonomic nervous system, cardiopulmonary exercise testing


Bazal kalp hızı toparlanmasının normalliği ve egzersiz eğitimi protokolünün kalp yetersizlikli hastalarda kalp hızı toparlanmasına etkileri

Yalın Tolga Yaylalı1, Gülin Fındıkoğlu2, Mustafa Yurtdaş3, Sibel Konukçu4, Hande Şenol5
1Department of Cardiology, Faculty of Medicine, Pamukkale University; Denizli-Turkey
2Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Faculty of Medicine, Pamukkale University; Denizli-Turkey
3Department of Cardiology, Van Region Training and Research Hospital; Van-Turkey
4Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Islahiye State Hospital; Gaziantep-Turkey
5Department of Biostatistics, Faculty of Medicine, Pamukkale University; Denizli-Turkey

Amaç: Kalp yetersizliği (KY) olan hastalarda hangi egzersiz protokolünün kalp hızı toparlanmasında (KHT) daha üstün olduğu belirsizdir. Bazal KHT’nin normalliğinin bu toparlanmada rol oynadığı bilinmemektedir. Egzersiz eğitimi protokolünün ve bazal KHT’nin normalliğinin KY olan hastalarda KHT değişiminde rol alan bir faktör olabileceği hipotezimizdir. Yöntemler: Kırk bir KY semptomları kontrol altında olan hasta haftada 3 defa olmak üzere 12 hafta boyunca devam eden eğitim seanslarına rastgele ayrıldı: i) 30 dakika interval eğitim grubu (IE) (n=17, 63,7±8,8 yaşında) –na karşı ii) 30 dakika devamlı eğitim grubu (DE) (n=13, 59,6±6,8 yaşında) -na karşı iii) hiç eğitim almayan grup (KON) (n=11, 60,6±9,9 yaşında). Her hastaya eğitim programından önce ve sonra kardiyopulmoner egzersiz testi uygulandı. Test sırasında ulaşılan maksimum kalp hızları ve istirahatin 1 ve 2. dakikalarındaki kalp hızları (KHT1 ve KHT2) kaydedildi. Eğitim öncesi ve sonrası karşılaştırmalar için eşleştirilmiş örneklemler t testi veya Wilcoxon-signed sıra testi kullanıldı. Gruplar arası karşılaştırmalar için tek yönlü varyans Analizi veya Kruskal-Wallis varyans analizi kullanıldı. Bulgular: KHT1 eğitim sonrası değişmedi. KHT2 IE grubunda eğitim sonrası iyileşti ve eğitim sonrası KHT2 değerleri IE grubunda kontrollere göre anlamlı olarak daha hızlı idi. KHT1 ve KHT2, bazal değerleri anormal olan hastalarda egzersiz protokolünden bağımsız olarak eğitim sonrası anlamlı olarak hızlanmıştır. Sonuç: KHT1 eğitim sonrası düzelmemiştir. KHT2 sadece IE grubunda düzelmiştir. Her iki KHT, bazal değerleri anormal olan hastalarda her iki egzersiz protokolünden sonra düzelmiştir. KHT2’nin düzelmesinde IE DE’den daha üstün olabilir. Bazal KHT değeri egzersize olan yanıtta rol oynuyor olabilir.

Anahtar Kelimeler: kardiyak rehabilitasyon; otonomik sinir sistemi; kardiyopulmoner egzersiz testi


Yalın Tolga Yaylalı, Gülin Fındıkoğlu, Mustafa Yurtdaş, Sibel Konukçu, Hande Şenol. The effects of baseline heart rate recovery normality and exercise training protocol on heart rate recovery in patients with heart failure. Anatol J Cardiol. 2015; 15(9): 727-734


TOOLS
Full Text PDF
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share


Similar articles
PubMed
Google Scholar




 
 
KARE Publishing | Copyright © 2018 Turkish Society of Cardiology